Waarom ik kies voor een tijdje alcoholvrij
We leven in een wereld waarin alcohol bijna vanzelfsprekend is geworden. Een verjaardag, terras, barbecue of festival — overal hoort wel een drankje bij. En vaak blijft het niet bij één glas. In veel vriendengroepen is het normaal om mee te doen, door te drinken en vooral “gezellig” te zijn.
Als ik terugdenk aan vroeger, begonnen stapavonden vaak al om 19.00 uur in het plaatselijke kroegje. Waarom? Happy hour natuurlijk. Daarna gingen we door tot een uur of vier ’s nachts, want stel je voor dat je iets zou missen. FOMO was echt een ding. Ik heb nooit drugs gebruikt, dus alcohol voelde voor mij altijd relatief onschuldig. Gewoon onderdeel van jong zijn, vrijheid, gezelligheid.
Toen er later een gezin kwam, veranderde dat gedrag vanzelf. Geen nachten meer tot vier uur, geen spontane zondagen die verdwenen in brakheid. Maar tijdens de covidperiode ontdekten we iets nieuws: speciaalbier. Gezellige avonden thuis, proeven, genieten. Alleen… het tempo van vroeger zat er stiekem nog steeds in.
Dat besefte ik pas echt laatst.
Ik dronk een middag “gewoon bier” en merkte eigenlijk nauwelijks iets. Geen roes, geen ontspanning, niks. En ineens dacht ik: OMG… mijn lever is hier blijkbaar gewoon enorm goed in geworden. Alleen niet op een manier waar je trots op hoeft te zijn. Dat moment zette me aan het denken.
Dus besloot ik mei alcoholvrij te proberen. Gewoon om te kijken wat het met me zou doen. En eerlijk? Het gaat me verrassend goed af. Ik voel me fitter, slaap beter en merk na twee weken zelfs al verschil aan mijn lichaam en de kilo’s. Waar ik eerst dacht dat dit tijdelijk zou zijn, merk ik nu dat ik eigenlijk wel nieuwsgierig ben hoe lang ik dit wil volhouden.
Wat ik wél lastig vind, zijn de reacties van anderen.
Het is opvallend hoe gewend onze omgeving is geraakt aan alcohol. Zodra je niet meedoet, lijken mensen bijna ongemakkelijk te worden. “Echt helemaal niks?” “Ook niet eentje?” Alsof géén alcohol drinken uitleg nodig heeft.
Afgelopen week probeerde ik tijdens een van die klassieke buurtbarbecues een alcoholvrije mix. Verrassend lekker eigenlijk. Op een gegeven moment dacht ik zelfs héél even dat ik me een beetje tipsy voelde — puur omdat mijn brein die associatie zo gewend is. Fascinerend hoe dat werkt.
En eerlijk? Het was ook best bijzonder om nuchter te zien hoe de sfeer langzaam verandert naarmate iedereen meer aangeschoten raakt. Dingen die je normaal misschien minder opvallen, zie je ineens heel helder.
Wat me daarnaast verbaasde: een groot deel van dat bekende “katergevoel” blijkt voor mij niet eens alleen door alcohol te komen, maar vooral door het slechte en korte slapen dat erbij hoort.
Volgende week staat meteen de ultieme test op de planning: een vrijgezellenfeest. Na een sportief ochtendje bungee fitness draait de rest van de dag volledig om borrels, feest en doorgaan tot in de vroege uurtjes. Vroeger zou ik gedacht hebben dat alcohol daar onmisbaar voor was. Nu ben ik vooral benieuwd hoe het is om het helemaal bewust mee te maken.
Voorlopig houd ik dit nog even vol. Geen idee hoe lang. En ook geen idee of dit mijn drinkgedrag blijvend verandert. Maar het feit dat ik mezelf deze vragen überhaupt stel, voelt al als winst.
Keep you posted :)